Roos. Zomaar.

Zomaar. Roos.
Zomaar. Roos.

Soms vraag je je af waarom je iets maakt. Bijvoorbeeld dit plaatje van een langzamerhand verdorrende roos. Je zou kunnen psychologiseren dat het iets te maken heeft met mijn zorgen over de peilingen voor de verkiezingen op 15 maart aanstaande. Als het dat zou zijn, zou ik wel een rode roos hebben gekozen. Het zou ook te maken kunnen hebben met mijn leven als pensionado, fysiek gaat de glans er misschien langzamerhand vanaf, alhoewel ik nogsteeds kan eenwieleren zonder stok en nog kan zwemmen zonder bandjes.

Dus waarom maakte ik deze aquarel? Geen flauw idee. De vorm sprak me aan, de kleuren ook. Tsja, daar zal ik het mee moeten doen…


Het formaat van de illustratie is ongeveer 25 bij 35 centimeter. Ik heb hem geschilderd op 300 grams Fabriano Aquarello Studio papier met  aquarelverf van Cotman en Winsor&Newton.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *