Opa en Oma Van Loenen in de ere-galerij op zolder

Hallojan.nl / Opa en oma Van Loenen
Opa en Oma Van Loenen, aquarel op papier

Naar we aannemen zijn dit de vader en de moeder van de moeder van de vader van de moeder van mijn kinderen. Je zou ook kunnen zeggen: overgrootouders van José, mijn vriendinnetje. We zullen ze dus maar Opa en Oma Van Loenen noemen, alhoewel dat feitelijk niet klopt, want niemand die ze ooit opa of oma heeft genoemd leeft nog. Wat je hier ziet zijn ingescande aquarellen die ik maakte, maar ze lijken behoorlijk goed (hm…). Geen van beiden lijken uitbundige feestvierders, Opa Van Loenen kijkt ook een beetje angstig uit zijn ogen. Oma Van Loenen lijkt me een vriendelijke vrouw. Ze hebben zich speciaal voor de foto aangekleed, dat zie je direct. Opa met een driedelig kostuum, stropdas en horlogeketting. Oma in een nette jurk met een feestelijk jabot.

Wij zijn niet zo van de stambomen, dit zijn dan ook de oudste familieportretten die we hebben. Bij het uitruimen van het huis waar de ouders van José woonden hebben we ze meegenomen – niemand anders wilde ze hebben. De prachtige houten, ovalen lijstjes zijn 27 cm hoog en 20 cm breed, de portretjes zijn 16 bij 11 centimeter.

Wanneer zouden de foto’s waarnaar ik deze portretjes schilderde genomen zijn? Laten we eerst eens schatten wanneer de Van Loenens geboren zijn: mijn schoonouders zijn uit de jaren twintig van de vorige eeuw. Opa en Oma Van Loenen zitten daar twee generaties vóór, pak ‘m beet een jaar of 50. Dan zouden ze geboren zijn rond 1870. Op de foto ogen ze als een jaar of 40, dan zouden de foto’s dus zo rond 1910 geschoten kunnen zijn, zo’n honderd jaar geleden.

Voorlopig hangen ze veilig bij ons op zolder. Niet de aller-eervolste plek misschien, maar goed in het zicht. Iedere keer als ik er langsloop kijk ik er met vertedering naar. Schattige mensen. Een klein beetje van het DNA van mijn kinderen is door hun geleverd.


Het formaat van de illustraties is ongeveer 30 bij 25 centimeter. Ik heb ze (op twee verschillende manieren, maar dat moet je maar net zien) geschilderd op papier van St. Cuthberts`Mill – Saunders Waterford (356 g/m2) met  aquarelverf van Cotman en Winsor&Newton.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.