Michiel in de kreukels

Michiel, mijn zwager die Brexittannië woont, had een flinke opdonder gekregen tijdens het fietsen. Hij koerst regelmatig met een groepje middelbare mannen op een fraai gestylde racefiets door de binnenlanden van Kent in zuid-oost Engeland. Dat kan fout gaan. Hij reed op een weg door een plas water, waaronder geen asfalt bleek te zitten. Over de kop, die kop kapot, net zoals zijn fiets en zijn zelfvertrouwen. Hij kwam in het ziekenhuis terecht van waaruit hij een paar foto’s appte om ons op de hoogte te brengen.

Hij zag er verschrikkelijk uit. Overal bloed, bloeduitstortingen, vuil, dichtgeslagen ogen, verwilderde haren. Bovendien had-ie zo’n eng Engels ziekenhuishemd aan. Te mooi om niet te schilderen.

De foto die Michiel me stuurde, was van onderaf genomen. Daardoor kreeg hij een heel zware kaak. Dat heb ik proberen te corrigeren:

Daar was Michiel niet zo enthousiast over, daarom ben ik in de definitieve versie (die zie je bovenaan dit bericht staan) dicht bij de oorspronkelijke foto gebleven.

Inmiddels is hij flink opgeknapt. Wel een flink litteken naast zijn linkeroog en ook zijn tanden nog niet helemaal in orde. Hij fietst alweer, maar… is een tijdje geleden alwéér onderuit gegaan. En weer opgestaan. En hij fietst alweer. Karakter, zullen we maar zeggen.

Technische informatie

Het formaat van de illustraties is ongeveer 17 bij 25 centimeter. Ik heb ze geschilderd op 300 grams papier van Fabriano (Watercolor Studio) met Oostindische inkt en aquarelverf van Winsor&Newton.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.