Shakshuka, lekker, gemakkelijk en vleesloos

Ik heb nog nooit aan mezelf gedacht als ‘vegetarier’, maar we eten steeds vaker vegetarisch. De eerste keren viel het onszelf op: ‘Hé, d’r zat vandaag geen vlees bij!’ (En heel erg misten we het niet.) In die gevallen waren we een lekker recept tegen het lijf gelopen en daar bleek geen vlees bij nodig te zijn. We stopten niet met vlees-eten uit nobele principes. We zijn geen principiele tegenstanders van de intensieve veeteelt (maar vinden het gewoon stom) en zijn ons ook niet permanent bewust van de impact die het consumeren van vlees op het milieu, de klimaatverandering of de wereldvoedselvoorziening heeft. Ik eet regelmatig vleesloos omdat ik een aantal vleesloze gerechten heel erg lekker vind.

Zo ook Shakshuka. Ik at het voor het eerst op het terras van Hangar op de Hamerkade in Amsterdam Noord. Kasper en Lia wonen er vlakbij en we steken er soms aan na een wandeling met Arie, hun hond. Hangar ligt prachtig op de kop van de Hamerkade aan het IJ (vlak bij het pontje van de Zamenhoffstraat naar het Azarplein op het KNSM-eiland). We dachten heel lang dat die tent ‘Peroni’ heette, omdat er een hele grote lichtreclame van Peronin op het dak staat. Niet dus. Hangar is een beetje een ballentent waar je onwaarschijnlijk lang op je eten moet wachten, maar je zit er fantastisch. Het lijkt steeds meer op een strandtent en omdat we qua temperatuur toch langzamerhand naar de tropen afzakken, wordt er ook af en toe gezwommen. Goed, op de kaart van Hangar kwam ik dus een tijdje geleden ‘Shakshuka’ tegen. Schijnt uit Libanon te komen. Heel lekker en deze basis-uitvoering is heel makkelijk te maken. Qua kruiderij kun je het zo complex maken als je wilt. Ottolenghi heeft er ook een variant op bedacht, daar gaat naast de ingredienten die ik hierboven noem nog bij: komijnzaad, peterselie, koriander, tijm, laurier, saffraan, cayennepeper en zout. Zoals mijn oude moeder al zei: ‘zo krijg je een bakkei nog wel lekker.